Oui, c’est vrai, les affaires judiciaires traînent souvent plus longtemps qu’elles ne le devraient. Je le sais moi-même, parce qu’ il m’arrivait quelques fois de rencontrer le système de justice comme un pétitionnaire. C’est une expérience très instructive mais aussi une leçon d’humilité pour le juge.

Pisałem niedawno o wywiadzie z pewną sędzią, który w odbiorze nie był ani miły ani przyjemny. Ale ta rozmowa z sędzia Barbarą Piwnik, a raczej monolog, przerywany niekiedy pytaniami prowadzącego, jest po prostu smutna i w pewien sposób przerażająca. 

Let me present to you lengthy interview of 39 minutes: you will meet Dagmara Pawełczyk-Woicka. She is a judge, appointed by Polish regime politicians to the so called National Council of the Judiciary - a public body in Poland that is responsible for nominating judges and for  reviewing ethical complaints against sitting judges.

Tak, to prawda, sprawy w sądach zbyt często wloką się dłużej niż powinny. Sam coś o tym wiem, bo parę razy zdarzyło mi się poznać wymiar sprawiedliwości od strony zwykłego petenta. To skądinąd bardzo pouczające doświadczenie i swoista lekcja pokory dla sędziego. 

“we shall fight on the beaches, we shall fight on the landing grounds, we shall fight in the fields and in the streets, we shall fight in the hills; we shall never surrender”When Winston Churchill spoke these words on July 4th, 1940, the evacuation of British, French and Belgian soldiers from Dunkirk was on the home stretch. Despite all the odds the evacuation turned out to be a success. Nevertheless it was a defeat, painful and costly.

Sprawa jest poważna i w najwyższym stopniu niepokojąca.. Czasem niektórych decyzji sadów nie sposób bronić. Niedoskonałe prawo zbyt lekko traktujące tajemnicą adwokacką, to jedno, a to jak sąd z tego prawa będzie korzystał to drugie. Jest o czym dyskutować i sprawa bynajmniej nie zasługuje na jej zbagatelizowanie. 

Długie 39 minut wywiadu z sędzią Dagmarą Pawełczyk-Woicką. Sędzią wybraną przez polityków do tzw. krs, sędzią mianowaną w oparciu o sprzeczną z Konstytucją ustawą prezesem Sądu Okręgowego w Krakowie na podstawie arbitralnej decyzji ministra sprawiedliwości (od 1989 roku w takim trybie, a w zasadzie bez trybu na podstawie swego widzimisię żaden minister nie mógł powołać prezesa sądu), sędzią która zarządza dużym sądem wbrew zdecydowanej większości środowiska. 

As we learned from unforgettable Monty Python Flying Circus, “no one expects the Spanish Inquisition”. They can attack us in any place, any time and for whatever reason. However, British comedians’ perverse humour amuses me less and less the recent days. Even brilliant in its absurdity theme of inquisition clerics hurrying to court in an urban bus, in recent months somehow seems more real to me,

As you are aware, I am a line judge, no management function. My cases include easy pieces as well as complex ones. I adjudicate and give verdicts. This is what a judge does – whether in civil or in criminal court or in any other – this is what a judge shall do. And for many judges, a day, a week or a month are too short, while they try to manage all these 700, 800 or 900 cases at the cost of their family life and their leisure time. And such number of cases is nothing unusual for district civil courts in Warsaw. This is very hard work.

Jak czytelnicy wiedzą jestem sędzią liniowym, bez funkcji.  Mam sprawy w swoim referacie, łatwiejsze i trudniejsze. Prowadzę rozprawy, wydaję wyroki. Na tym polega praca sędziego. Czy to w wydziale karnym czy w cywilnym czy innym sędzia ma co robić. I dla wielu sędziów doba, tydzień czy miesiąc jest za krótki, bo kosztem prawa do wypoczynku, życia rodzinnego próbują opanować swój referat. A gdy sędzia ma przydzielonych 700, 800 czy nawet 900 spraw (jak choćby w wydziałach cywilnych sądów rejonowych w Warszawie) to jest bardzo ciężko i trudno.